Ουτοπικό. Αλλά με την επιστήμη σε τέτοιο οίστρο, δεν ξέρω αν απέχουμε και τόσο μακρυά. Αν τους αφήσουν να το βγάλουν στην επιφάνεια και δεν το πνίξουν κι αυτό. Τι καλά που θα ήταν λοιπον μετά από αυτόν τον τεράστιο πρόλογο, να μπορούσες να διαγράψεις, επιλεκτικά πάντα, κομμάτια μνήμης. Χθες, εκείνο το περιστατικό με τον προιστάμενό σου, εκείνο τον τύπο που σε πλήγωσε, εκείνο το περιστατικό υγείας, εκείνο…

by_aenimation

Να πήγαινες σε μια εταιρία, “πόσα θες?”, “τόσα!” , “πάρε παραπάνω να κάνεις και καλύτερη δουλειά!” και τσουπ! Να έβγαινες με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Σαν καινούργιος. Αλλά άκουστε και τη μαγκιά. Να είχες υποσυνείδητα κρατήσει εκείνες τις κρυφές και μυστικές δυνάμεις που σου προσφέρουν απλόχερα οι δύσκολες στιγμές. Γιατί είναι γεγονός ότι η πείρα που συσσωρεύεται από κάθε μεμονομένη εμπειρία, μας χρειάζεται στην μετέπειτα ζωή μας. Αν δεν μας αφήσει τίποτα κατάλοιπα. Αλλά γιατί όχι να μην τα διαγράψουμε κι αυτά, πόσο να κάνει? Λεφτά έχει ο κόσμος ρε….

Προφανές θέλω να πιστεύω, ότι θα διαγραφούν μνήμες που πονάνε. Αλλιώς μιλάμε για σοβαρή περίπτωση κατάθλιψης.

Kαι επιστρέφω.  Δεν θα ήσουν σαν να έχεις πιεί τίποτα περίεργο? Ε και? Σαν πως δεν πίνει η μισή Ελλάδα? Θα γούσταρες και μόνο που θα ξέρεις, ότι υπήρχε κάτι που σε στεναχωρούσε και το διέγραψες. Δεν θυμάσαι τι αλλά δεν παίζει καμία σημασία πια.

Αλλά θα πρέπει να προσέχουμε και λίγο. Διότι αν, λέμε αν, προχωρήσει λίγο ακόμα η επιστήμη, μπορεί να μας κάνουν μία από τα ίδια εκείνοι που μας θέλουν πίονια και παπαγαλάκια. Εκείνοι που τους χαλάνε τώρα σιγά σιγά οι μαριονέτες και ψάχνουν νέες, με περισσότερες αντοχές και γλώσσα…

Να περνάτε καλά