Αναρωτιέμαι, αν και εσύ θυμάσαι τον εαυτό σου να λέει “Εγώ;! Δε θα το ανεχόμουν αυτό σε καμία περίπτωση!” και με την πάροδο του χρόνου να πιάνεις τον εαυτό σου να ανέχεσαι αυτό, το ίδιο ακριβώς θέμα ή και κάτι, ακόμα χειρότερο..!! Γιατί εγώ, θυμάμαι τον εαυτό μου να το λέει ξανά και ξανά και ξανά…

by_FriXedAirwave

Πόσο ουτοπικά ζούσες τότε στον μικρόκοσμο σου! Χωρίς, το ναπολεόνιo χιλιοκομπλεξαρισμένο αφεντικό σου, το γνωστό τύπο, που μιλάει με το “εγώ” στην αρχή της πρότασης, που σε κοιτάει στα ματιά και σου λέει ψέματα χωρίς μια στιγμή να κατεβάζει το βλέμμα, που σου δίνει μισθό “δείγμα”, όχι λόγω την οικονομικής κρίσης/ύφεσης, αλλά γιατί είναι απλά τσιγκούνης, χωρίς ασφάλεια και ένσημα (εννοείται!), με την απίστευτη ικανότητα να σου σπάει τα νεύρα και μόνο που θα ξεστομίσει τις λίγες ή ανάλογα και τις πολλές λέξεις που λέει, (τις ίδιες και τις ίδιες, φυσικά!) με το γνωστό στυλ του “προσβάλω τη νοημοσύνη σου/ικανότητες σου” αλλά σχεδόν πάντα με το γάντι… σχεδόν!

Και μετά ΕΣΥ τι κανείς?.. φεύγεις πυρ και μανία από το γραφείο του, βρίζοντας στους διαδρόμους και στις τουαλέτες γιατί δεν αντέχεις άλλο, ενώ μόλις πριν, αντί να τον βάλεις στη θέση του, του έχεις πει σε στάση προσοχής, “φυσικά, εννοείται, ευχαρίστησης μου” και στην τελική, δε ξέρω ποιος δουλεύει ποιον;!

Και ενώ πια φτάνεις ή έχεις περάσει τα πρώτα άντα, μένεις με τους γονείς, που σου πλένουν, μαγειρεύουν κτλ. και σκέφτεσαι “τουλάχιστον πληρώνω μόνος μου, τη βενζίνη και το κινητό μου, άντε και τις 3, 4 εξόδους που κάνω το μήνα”, γιατί κανείς πια δεν έχει ούτε λεφτά, ούτε διάθεση..

by_Oro91

Και τελικά, δυστυχώς, για μένα και μάλλον και για το ανθρώπινο είδος, ανακάλυψα (αργά;;!) ότι αυτοί οι τύποι είναι πολλοί!! Το χειρότερο όμως, δεν είναι αυτό… το χειρότερο είναι ότι ταχύτατα αυξανόμαστε εκείνοι που τους λέμε μόνο “βεβαίως, φυσικά, μάλιστα”, ενώ τα νεύρα στα έχει κάνει κορδελάκια και δεν τον αντέχεις μια στιγμή ακόμα.. και όμως… δεν πας πουθενά και δε λες τίποτα..!

Ποιος είναι ο χειρότερος λοιπόν;