Tag Archive: οικονομική κρίση


Ιδεολόγοι ή πουλημένοι;


Καλησπέρα (ή καλημέρα, αναλόγως που σας πετυχαίνω).

Μετά από ένα χρόνο, ιδιαίτερα ζόρικο και δύσκολο (για τις δικές μου αντοχές), πήρα την απόφαση να ξαναγράψω. Έστω αυτό το λίγο, απ’το τίποτα καλύτερο είναι. Η αλήθεια είναι ότι σκεφτόμουν αρκετό καιρό να γράψω κάτι καλό, αλλά η σκέψη μου και τα συναισθήματα μου έχουν φτάσει στο ναδίρ τις τελευταίες μέρες. Θες να το πεις επίπτωση της οικονομικής κρίσης που περνάμε; Θες να το πεις επίπτωση της κατάθλιψης (και με πιστοποίηση τρελογιατρού) που πέρασα; Θες να το πεις επίπτωση της εξαντλητικής εξεταστικής που έδωσα φέτος; Πες το όπως θες. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Μυαλό – Καρδιά, σημειώσατε Χ και Under. Τεσπα, μεγάλη εισαγωγή έκανα και θα βγει μικρό το κείμενο (κανόνας).

Image

by Eric Drooker

Στην εποχή μας συναντάμε διάφορες κατηγορίες ανθρώπων (συμπεριλαμβανομένων εμένα κι εσένα) οι οποίοι ο καθένας μας έχει και μια διαφορετική ιδεολογία. Αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι, φασίστες, αναρχικοί, οικολόγοι, καπιταλιστές, συμφεροντολόγοι, αλτρουιστές και η λίστα συνεχίζεται… -Τι κάνεις μπάρμπα; -Κουκιά σπέρνω!

Ακόμα κι ο μπάρμπας σπέρνει κουκιά! Τι θα γινόταν όμως αν του δινόταν η ευκαιρία αντί για κουκιά να σπείρει σιτάρι ή να φυτέψει πατάτες ή να έχει ενεχυροδανειστήριο ή να είναι τραπεζίτης; Θα συνέχιζε να σπέρνει κουκιά ή θα γινόταν αυτό το άλλο, αυτό που κοροϊδευε;

Όλοι μας το παίζουμε ιδεολόγοι, εκ του ασφαλούς. Κάποιοι κατηγορούμε ότι το κεφάλαιο κλέβει το κόσμο, αλλά δεν μπαίνει στη θέση να πει τι θα έκανε αν ήταν αυτός το κεφάλαιο. Οι συριζαίοι κατηγορούν την κυβέρνηση ότι συνεργάζεται με την τρόικα αλλά ποτέ δεν λένε τι θα κάνουν όταν βγουν αυτοί κυβέρνηση. Οι κυβερνήτες λένε ότι όλα πάνε καλύτερα, αλλά κανένας δεν έχει πει προσωπικά πως θα ζούσε την οικογένεια του αν έπαιρνε (ή δεν έπαιρνε) 300 ευρώ το μήνα. Οι πασοκτζήδες και οι νεοδημοκράτες (κυκλοφορούν ανάμεσα μας)  γκρινιάζουν όλη την ώρα για την κατάσταση που επικρατεί αλλά άλλο χαρτί εκτός από αυτό με τον ήλιο ή το δαδί δεν λένε να ρίξουν μες στην κάλπη. Οι χρυσαυγίτες κάθονται και πλακώνουν στο ξύλο όποιον μη λευκό (κατά τα πρότυπα των Skip,Ariel) βρεθεί μπροστά τους, χωρίς να σκεφτούν ότι σε άλλη χώρα ίσως να ήταν αυτοί οι μαύροι (κατά τα πρότυπα των Μπριζόλα στο μάτι,5 δόντια λιγότερα). Οι κκέδες κάθονται και τραγουδάνε για το πως ο λαός θα πάρει την εξουσία, χωρίς να έχουν προσπαθήσει ούτε μια φορά να την πάρουν εκείνοι. Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στους πολιτικοποιημένους. Αλλιώς δεν θα τα έγραφα αυτά τώρα. Συμβαίνει σε μένα κι εσένα. Αλήθεια, εσύ τι θα έκανες; Είσαι άνεργος, αν σου προσέφεραν δουλειά με 500 ευρώ το μήνα χωρίς ένσημα θα πήγαινες ή δεν θα πήγαινες; Είσαι εργαζόμενος, θα έφευγες απ’την δουλειά σου αν έβλεπες ότι ο συνάδελφος σου αδικείται ή θα έμενες; Θα πήγαινες στην επόμενη απεργία με κίνδυνο να χάσεις το μεροκάματο και τη δουλειά σου γενικότερα; Θα σου δώσω αύριο 1.000.000 ευρώ, θα τα δώσεις στις 200 οικογένειες που πεινάνε στη γειτονιά σου ή θα φτιάξεις μια καλύτερη ζωή για σένα; Είσαι επιχειρηματίας, θα συνεχίζεις να κρατάς την επιχείρηση σου ακόμα κι αν κλείσει και τα παιδιά σου πεινάνε, ή θα πας να δουλέψεις ντελιβέρας έστω για να μπουν μερικά λεφτά στο σπίτι; Είσαι φοιτητής, θα αρνηθείς το σκονάκι όταν στο δώσουν ή θα κάτσεις να διαβάσεις πάλι το επόμενο εξάμηνο για να περάσεις το μάθημα τίμια; Είσαι ασθενής, θα αρνηθείς το φακελάκι με φόβο να πεθάνεις ή θα το δώσεις ακόμα κι αν παραβιάζεις τις αρχές σου; Και η λίστα συνεχίζεται…

Είσαι ένα ζώο που περπατάει όρθιο ή άνθρωπος; Είσαι ιδεολόγος ή πουλημένος;

Αυτά για την ώρα.

Τα λέμε σύντομα!!!

To I.T. Boy της διπλανής πόρτας


Φίλοι μου καλοί κι αγαπημένοι.

Όπως έχετε παρατηρήσει εδώ στο This’n’That (και παντού) τον τελευταίο καιρό υπάρχει ένα αίσθημα θυμού, οργής και αγανάκτισης για αυτά που συμβαίνουν στην πατρίδα μας αυτές τις μέρες.  Όλοι μας έχουμε επηρεαστεί από λίγο έως πολύ από την οικονομική (κυρίως πολιτισμική, κατά τη γνώμη μου) κρίση που μας περιβάλει.

Τώρα θα μου πείτε, εσύ φοιτητής είσαι (ναι, είμαι) τι καταλαβαίνεις από κρίση, όλο για καφέδες είσαι, στην σχολή δεν πατάς και απλώς κάνεις διακοπές με τα λεφτά της μαμάς και του μπαμπά. Η πλειοψηφία, αυτό πιστεύει ας μην κοροϊδευόμαστε. Δεν κρύβομαι πίσω απ’το δάχτυλο μου και δεν το έκανα και δεν πρόκειται να το κάνω ποτέ. Τον πρώτο καιρό που πάτησα στη σχολή μου έτσι ήμουν και δεν ντρέπομαι. Εξάλλου, είναι πρωτόγνωρη εμπειρία για ένα 18χρονο να μένει μόνος του σε ένα σπίτι χώρις να έχει έλεγχο από τους γονείς. Ξεφεύγω απ’το θέμα μας όμως και δεν μ’αρέσει…

by dsgn

Τέλος πάντων, ανήκω στην γενιά των Δεκεμβριανών του 2008 (αυτή την ταμπέλα μου έχουν κοτσάρει) και έμαθα από πρώτο χέρι και μάλιστα πολύ νωρίς, τι σημαίνει να έχεις οργή και να θες να την εκφράσεις. Οπότε μάλλον ξέρω πως νιώθεις κι εσύ και ο διπλανός και ο περαστικός αυτή την περίοδο. Επίσης, έμαθα βλέποντας έμενα και τους συμμαθητές μου να βγαίνουμε στους δρόμους κάθε μέρα σερί για δύο μήνες, να μην εμπιστεύομαι τα Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης καθώς προέβαλαν μόνο τις φωτιές των παρακρατικών στην Αθήνα με αποτέλεσμα να νομίζουν οι συγγενείς μου ότι είμαι κάποιος αναρχικός ή κάτι τέτοιο.

Continue reading

%d bloggers like this: